Willem moedigt iedereen aan het water op te gaan
Rond de Roerkoning vindt veel bedrijvigheid plaats. Overal liggen boten, zeilers zijn druk bezig boten af te tuigen. De wedstrijden van de eerste Sneekweekdag zijn bijna allemaal gaande en de klassen die als eerste gestart zijn varen de haven in of zijn aan het opruimen.
Naast de Roerkoning staan twee tenten waar de G-zeilers een laatste bespreking hebben. Han Sterk spreekt ze toe met veel humor en wijze woorden.
Het enthousiasme straalt van de zeilers af en daarmee ook hun begeleiders.
De G-zeilers zijn mensen met een verstandelijke beperking. Zij zeilen in teams van drie in een Valk, bestaande uit twee G-zeilers en één begeleider.
In de Sneekweek zeilen zij op de zaterdag en de zondag, drie wedstrijden per dag. Het wedstrijdveld van deze groep is de Gossepalenbaan.
Naast vijf boten van de KWS telt de vloot nog drie teams van Stichting Plons Rotterdam en twee teams van Burgum, 10 boten in totaal.
Om elf uur staan ze vermeld in het startschema. Vandaag was er uitstel van ongeveer een half uur. De Sneekweek van de G-zeilers is maar kort. Een langer evenement zou te intensief zijn voor ze. Beide dagen worden drie wedstrijden gestreden, met afsluitend een bbq op de zondag.
Eerst kennismaken, daarna het interview
Ik ga in gesprek met zeiler Willem de Jong. Willem weet dat ik een interview met hem ga doen en zit er al klaar voor. Hij heeft er zin in. We kennen elkaar nog niet dus ik stel me voor en vertel dat ik ook bij Aangepast Zeilen zeil, ik doe dat bij de woensdag groep, de groep van lichamelijke beperkten. Door wat openheid van mezelf te geven hoop ik dat hij zich wat meer op z’n gemak voelt bij mij.
Willem de Jong is geboren in Ternaard, boven Dokkum, hij is 28 jaar en zeilt sinds een paar jaren bij Aangepast Zeilen. Hij werd al heel lang aangemoedigd te komen kijken door Jan-Obe van der Hoek. De heren zijn huisgenoten, ze wonen in een woonvorm in Sneek met zeven andere bewoners.
Iedere bewoner heeft z’n eigen appartement, eigen huiskamer en slaapkamer. Van drie huizen is er één grote woning gemaakt. Met twee gezamenlijke huiskamers. Waar drie dames en zes heren wonen.
In deze woonvorm hebben de heren elkaar leren kennen. Jan Obe noemt Willem zijn ‘broertje’. Ze zijn hecht met elkaar en doen leuke dingen. Zo zijn ze ook al meerdere keren op zeilkamp geweest bij zeilschool Krekt Sailing in Boornzwaag. Hier heeft hij op een ontspannen manier leren zeilen, zonder wedstrijd element.
Willem werkt op een kinderboerderij in Sneek en bij een hovenier, Donker groen. Als ik vraag wat hij het leukst vind zegt hij heel gauw: hovenier omdat hij er heel veel leert. Hij heeft veel certificaten gehaald op dit gebied.
Hij wordt geholpen door een collega met apps om de kennis eigen te maken, er worden ezelsbruggetjes bedacht om de informatie te onthouden.
Goed twee jaar geleden is Willem na aandringen van Jan Obe (60) een keer meegegaan om te kijken naar het zeilen. Willem genoot direct van het water. Hij is praktisch ingesteld dus dit past helemaal bij hem. Hij geniet dit jaar zijn derde Sneekweek. Van 12 tot en met 14 juni 2026 was in Haarlem de Special Olympics. Daar zijn ze met twee busjes vol mensen naartoe geweest.
Willem straalt als hij er over praat. Het lijkt er op dat het zeilvirus bezit van hem genomen heeft. Hij zegt: “Ik wil hier niet meer weg”.
Willem en Sander Koning zeilen de Sneekweek met Henk Muller als vrijwilliger. Willem is de stuurman. Hij is niet tevreden over zijn eerste start van vandaag. Iedereen zat dicht op elkaar en hij kon de ruimte niet vinden. Er stond ook weinig wind dus het bleef moeilijk. De dag begon ook al niet echt lekker want er was uitstel.
Ondanks de focus was hij bij iedere wedstrijd laatste. De eerste jaren zijn leerjaren. Voor hem gaat het vooral om het plezier van het zeilen. Zijn bemanning kan hij goed mee, hij heeft leuke mensen aan boord.
Willem kan erg genieten van de rust op het water. Hij vertelt dat hij PDD-NOS heeft. Dat is een aandoening binnen het autistisch spectrum, gekenmerkt door sociale problemen, communicatiebeperkingen en moeite met zich inleven in anderen.
In een kort gesprek als dit kan ik Willem natuurlijk niet helemaal doorgronden. Ik heb een leuk gesprek en merk dat hij geen moeite heeft met praten. Hij heeft Jan Obe als surrogaat broer dus sociaal gezien lijkt het goed te gaan. Hij vertelt dat hij moeite heeft met lezen en schrijven. Zijn schoolperiode is dus vooral gericht geweest op praktische vaardigheden. Het zeilen ligt hem erg goed. Knopen kan hij als de beste. Dus ondanks zijn laaggeletterdheid is hij behoorlijk slim. Hij weet op andere manieren kennis tot zich te nemen, hij is een beelddenker. Bij gebruik van whatsapp spreekt hij berichten in, bij theorie op de zeilschool of bij de KWS worden vaak kaartjes gebruikt met symbolen. Hij heeft al twee zeilcertificaten gehaald.
Is begonnen als fokkenist. Drie officiële wedstrijden is hij fokkenist geweest, nu is hij stuurman. Zijn streven is om beter te worden als stuurman. Hij is tijdens het zeilen scherp op wat er in veld gebeurt, hij wil niemand raken met zijn boot.
Henk, de begeleider, helpt goed door aanwijzingen te geven, verteld wat de regels zijn en welke manoeuvres handig zijn. Bij wedstrijden mag hij aanwijzingen geven maar mag zelf niet handelen.
Op het water verliest hij wel eens de focus. Hij denkt wel eens: “O, ik ook vaar niet zo snel meer. O, anderen halen me in, ff opletten!” Concentratie is in deze doelgroep vaak wel een ding. Net als omgaan met veel prikkels….
Hij moedigt iedereen aan te komen zeilen. “Je moet het gewoon proberen, als je probeert weet je hoe het voelt. Nieuwe dingen proberen is spannend maar moet je gewoon zo nu en dan doen.”
Feeling met mensen met een beperking is belangrijk voor deze doelgroep. Dat is te leren.
Hij wil veel leren op het gebied van zeilen zo vindt hij het niet altijd makkelijk om in te schatten wanneer hij over stag moet, gelukkig heeft hij hulp aan boord die kan uitleggen hoe en wat.
Willem heeft geleerd op de zeilschool en valk zeil klaar te maken. Door zelf te proberen krijg je meer feeling bij de boot. Ze kunnen nu ook zelfs een rif erin leggen. Kan het zelf nog niet goed inschatten wanneer het nodig is.
Zelfvertrouwen is nog niet zo sterk met dat soort technische dingetjes maar das ook niet vreemd met de ervaring die hij heeft.
Naast het zeilen houdt Willen van hardlopen en traint met een coach. Lopen doet hij liever niet in teamverband. Toch is zijn doel om ooit een halve marathon te lopen, dat zal wel spannend voor hem zijn met zo veel mensen om hem heen. Ook doet hij dragraces en hij voetbalt. Sportief persoontje dus!
Door het zeilen bouwt hij zelfvertrouwen op. Dat maakt hem blij. In de toekomst hoopt hij mee te kunnen strijden met de beteren.
Over mij
Aangepast Zeilen laat zien dat de liefde voor het water en de zeilsport voor iedereen is. Ook dit jaar maak ik een reeks interviews met vrijwilligers en deelnemers van KWS Aangepast Zeilen. Zo hoop ik de afstand tussen de wereld van mensen met een beperking en die van anderen een stukje kleiner te maken.
Help Nynke sparen voor eigen drijfsteigers
Vind je deze verhalen mooi om te lezen? Dan kun je ook iets betekenen. Van 16 tot en met 20 september fiets ik de Onbeperkte Elfstedentocht om geld in te zamelen zodat Stichting Aangepast Zeilen Sneek eigen drijfsteigers kan kopen in plaats van deze steeds te huren. Daarmee kunnen mensen met een beperking ook in de toekomst veilig en toegankelijk het water op. Iedere bijdrage, groot of klein, brengt ons dichter bij dat doel. Alvast heel erg bedankt voor je steun! Doneer hier
Tekst: Nynke Veldman
Foto's : Robbert Evers
