Back to the future vanaf Het Rennerskwartier
Op zondag, bezoekdag, kwamen velen die ’t zeilen in de aderen hebben, maar niet deelnemen. Al was ’t maar éven. Om te ruiken bij wijze van spreken. Tja, wat kun je anders, als je bootloos bent in de Sneekweek, zoals Frank den Berger, 63 jaar, uit Meppel. “Mijn levensdoel is de honderdste Sneekweek zeilen.” Toen pas ging hij denken, rekenen: “Ja, dat moet kunnen, dan ben ik 74. Dan kan ik in ieder geval het boek dicht doen. Ik ben benieuwd wie dan voorzitter is. Jij misschien?”
Vorig jaar na de Sneekweek sprak Henk Zijlstra, Frank doelgericht aan: “Jij vaart in de boot van ome Henny.” ‘Henny’ de Jong heeft inderdaad de Pampus 304 laten bouwen in 1963 bij Jachtwerf Doevendans. Henk Zijlstra bereikte zijn doel. Híj vaart deze Sneekweek in Pampus 304. Vandaar dat Frank bootloos toekeek.
Je las ‘ome’. ‘Ome’ was waarschijnlijk niet de oom van Henk. Vanaf na de tweede wereldoorlog tot in de jaren 70 zeker, was het gebruikelijk om volwassen kennissen, buren of goede vrienden van je ouders aan te spreken met 'oom' of 'tante' (vaak gecombineerd met de voornaam, zoals tante Corrie of oom Jan). “In de Sneekweek was iedereen oom en tante van je, één grote familie,” glimlacht Frank. “Henny heette waarschijnlijk Hendrik, of zo.”
De negentigste Sneekweek vaart Frank weer mee hoor; in een 16-kwadraat. Komende vrijdag is dat definitief. De verkoper moet de 4430 na deze week goed opleveren, dan gaat de koop door; is Frank weer eigenaar van een wedstrijdboot. De oplettende lezer maakt hieruit correct op, dat 16 kwadraat 4430 deze Sneekweek in de wedstrijden vaart.
Tijdens Sneekweken voer Frank, Laser, 16 kwadraat, Pampus en in 2027 weer 16 kwadraat. Feitjes te over, maar Sneekweek-belevingen zijn onvergetelijk. Toen Frank in april 2000 vader werd van dochter Ruth, kreeg hij die zomer van 16-Kwadraatzeiler Henk Wieringa een doos Chateau de Ruth. “Hij was horecaman; had altijd goede ingang bij de groothandels.” Dat was indrukwekkend.
Frank heeft twee dochters Ruth (26) en Lot(24). Toen Ruth ‘net het zwemdiploma had’ mocht ze met haar vader in de vlootschouw met haar vader de Laser Master showen. ’t Was waarschijnlijk 2008. Destijds kregen de vlootschouwdeelnemers een warme maaltijd aangeboden in Café Vellinga aan de Korte Veemarktstraat. De hele situatie was natuurlijk onbekend. Annechina de Jong, ook vlootschouwdeelnemer, ging met Frank en Ruth aan tafel zitten. Ruth kreeg pannenkoek van Annechina. Lieflijke Ruth werd aangesproken: ‘je moeder …’, Sindsdien is Annechina de Sneekweek-moeder van Ruth en moet ze dat elk jaar weer horen.
Frank is overigens op Sneekweekbezoek met Henri Pastoor, 63 jaar, uit Nijeveen. Vanuit de Sneekweek zijn de heren zwagers; de Sneekweek was de bindende factor. Frank vaart de Sneekweek vanaf 1982, vanaf zijn 19e jaar en Henri vanaf ongeveer zijn eenentwintigste.
Frank: “We stonden altijd op ’t Rennerskwartier.” Henri: “Ik denk dat daar ook altijd alleen maar tenten stonden met de Sneekweek. Als je dan niet oppaste, zat je direct met de mast in de bomen. Met ’n nieuw laserzeiltje had je direct een groene punt.”
Van AI: Het Rennerskwartier** op de Potten werd officieel in 1972 in gebruik genomen om de wildgroei aan tenten van zeilers te reguleren, en sloot in 1990 toen de camping overging naar het commerciële RCN Vakantiepark De Potten en 'de renners' (de wedstrijdcommissies en actieve zeilers) definitief verhuisden naar het Starteiland zelf.
Henri heeft ook bemand in de Pampus, won zo eens het Sneekweek-bord; voer op z’n 22ste of 23ste een jaar Schakel; kocht op zijn 27ste zijn eerste laser en bemande in de 16-Kwadraat een keer of zeven. Al jaren heeft Henri niet meer Sneekweek gevaren, maar wil wel heel graag. “Net als dat ik elk jaar de laser graag wil pakken, maar ’t komt er niet van. Dat ding is hartstikke goed. De 169876; gekocht in het jaar dat Bart geboren was.”
Henri’s zoon, Bart, nu 23 jaar, heeft veel Optimist gezeild. In ’t zeilen was hij wel veel samen met zijn nichtjes Ruth en Lot.
Toen Bart 10 jaar was, zei hij tegen zijn vader: “Papa, jij gaat altijd naar de Sneekweek.’ Dat wil ik ook.” “Dat mag”, had Henri gezegd, “Maar we spreken af: als je geen zin hebt, zeil je niet. En eindig je bij de eerste drie, dan krijg je een nieuwe boot.” Hij werd tweede of derde, dus die boot kwam er. Na zijn eerste Sneekweek regelde hij zelf dat Menno Sappé zijn trainer werd. Dapper heeft hij hem toen persoonlijk opgebeld. In plusminus 2015 zeilde hij selecties. Als 13-jarige kwam hij in de jeugdploeg en als 14-jarige in de kernploeg.
In 2017 ging Bart Laser varen. Maar stopte er vier jaar geleden mee: studie en te licht. Ahàh, niks te licht; wij verwachten ‘m weer in de ILCA 6!
Henri’s Sneekweek-wens is: “De Sneekweek eens met mijn zoon varen. Dat wil hij zelf ook hoor. Hij mist het zeilen enorm.”
Sneekweek-vriendin Hester Hendriksma, 54 jaar, kwam ook juist nu buurten bij de Roerkoning. “’k heb deze mannen opgeduikeld in de Sneekweektent. In die tijd daagden de Friezen en de Hollanders elkaar uit en was er een spelletje in de feesttent: de Miss Dweiltrochwiet-ferkiezing.” Hester woonde in een dorp in de buurt van het Sneekermeer. “Mijn beppe lag hier met de boot. En ooms en tantes en neefjes en nichtjes.” Hester bemande bij Frank en zeilde ook met Henri. Hester woont nu in de Randstad. Maar zo in de Sneekweek bezoekt ze ’t eiland en pake en beppe Hendriksma aan de Looxmagracht.
Met deze aandacht, móéten Frank, Ruth, Henri, Bart en Hester de negentigste editie wel weer van de partij zijn. Beloofd?
**Het Rennerskwartier - De Ligwei (1972-1990): Dit is de exacte groenstrook waar in de jaren 80 de legendarische Sneekweek-campinggasten en zeilers stonden. Vandaag de dag is dit het openbare Pottenstrand / Dagrecreatiegebied De Potten direct naast de Waterskibaan Sneek.
* Het Rennerskwartier - De Kampeerhaven (1972-1990): De wal aan de jachthaven waar destijds de (volg)boten en ribs van de 'renners' (zeilers en wedstrijdcommissies) lagen aangemeerd. Dit is nu de centrale havenkom binnen het RCN Vakantiepark De Potten.
Annechina de Jong is elke dag tijdens de Sneekweek op zoek naar leuke en bijzondere verhalen.
Ze zeilt zelf mee in de Laser, wat tegenwoordig een ILCA wordt genoemd. Van saaie kleuren houdt ze niet. Dus als je een fleurige ILCA-zeilster ziet, vergeet dan vooral niet even te zwaaien. Wie weet zoekt ze jou op voor Back to the future.